Ciasteczka i znikający portret

W ostatnim czasie dużo pisaliśmy o ciekawych kampaniach społecznych Amnesty International. Z racji tego, że dzisiejszy artykuł jest zwieńczeniem tego krótkiego cyklu, pokażemy Wam coś specjalnego – dwa pomysły na wykorzystanie ciasteczek w marketingu społecznym. A na deser omówimy widowiskową instalację przedstawiającą znikający portret Troya Davisa. Zapraszamy do lektury!

1. Szokujące ciasta jubileuszowe

 

Ciastka i torty to potrawy, które nieodłącznie kojarzą się ze świętowaniem urodzin, imienin oraz innych uroczystości. Nic więc dziwnego, że pojawiły się na plakatach przypominających o sześćdziesiątej rocznicy ustanowienia Deklaracji Praw Człowieka. Sposób, w jaki zostały przedstawione może jednak zaskoczyć niejednego wielbiciela łakoci. Taki był zresztą cel Amnesty International – organizacji, której kampanie od lat wzbudzają kontrowersje i w niekonwencjonalny sposób zwracają uwagę na problemy społeczne.

W ramach kampanii wydrukowano trzy rodzaje plakatów – każdy z innym ciastkiem. Wszystkie łakocie ułożono starannie na marszczonych serwetkach i przyozdobiono jubileuszowymi świeczkami. Mało kto patrzył jednak na szczegóły, gdyż uwagę zwracała przede wszystkim góra ciasta z realistycznym zdjęciem żołnierzy mierzących z karabinów lub czarnoskórego dziecka z bronią w ręce. Komentarzem do zaskakującego zestawienia ciasta i obrazu wojny było hasło: „You can do more than celebrate”.

2. Wystawa z herbatnikiem w tle

 

W ramach obchodów z okazji Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka, członkowie Amnesty International postanowili zorganizować uliczną wystawę. Każdy, kto chciał zasilić konto organizacji, mógł wykupić herbatnikowego ludzika z liną owiniętą wokół szyi. Do wszystkich ciastek była też dołączona książeczka, w której w humorystyczny sposób zaprezentowano kilka alternatywnych sposobów wykorzystania sznura.

Wystawa wzbudziła bardzo duże zainteresowanie przechodniów. Herbatnikowe ludziki wykupiono w ciągu pierwszych trzech godzin od jej otwarcia! Pomimo wykorzystania ciekawego pomysłu akcja nie odniosła jednak sukcesu, gdyż uczestnicy wystawy okazali się mniej hojni, niż wcześniej prognozowano.

3. Magiczny portret na kratach

 

Pewnego dnia na londyńskim płocie pojawiła się fosforyzująca twarz Troya Davisa – mężczyzny, który od 19 lat przebywa w celi śmierci. Niezwykłość portretu polegała na tym, że mogli go dostrzec tylko przechodnie, którzy patrzyli na płot pod odpowiednim kątem. Wystarczyło przesunąć się  o zaledwie kilka kroków, by w miejscu wizerunku więźnia ujrzeć jedynie ledwo widoczne smugi.

Efekt ten uzyskano poprzez pocięcie portretu Troya Davisa na podłużne paski, które następnie naklejono po bokach sztafet płotu. Wyłaniająca się z ciemności twarz była ilustracją hasła „Making the invisible visible” – „Uczynić niewidoczne widzialnym”, które nawiązywało do kontrowersyjnej sprawy więźnia skazanego na śmierć pomimo braku dowodów rzeczowych. Uliczna kampania Amnesty International w pomysłowy sposób pokazywała, że postrzeganie zależy od kąta patrzenia. Przechodnie stojący naprzeciwko płotu nie mogli dostrzec portretu, przez co nie mieli pełnego obrazu sytuacji. Tak samo sędziowie skazujący Troya Davisa na śmierć jedynie na podstawie zmiennych zeznań świadków mogli zasugerować się mylnymi przesłankami.